Een algemeen model voor gebruikersinterfaces

by

Een gebruikersinterface is een heel klassiek ding. Muis, toetsenbord, scherm. Misschien nog een joystick. Maar eigenlijk is dat gewoon een toetsenbord met een grappige vorm.

Echter, gebruikersinterfaces worden rijker dan dat. Tegenwoordig kan je schudden met besturingen. Kan je ze kantelen. Zijn er webcams die je glimlach herkennen. Commandeer je met je stem. Beweeg je je hoofd. Of misschien denk je alleen maar. Je beleeft het.

En hoe krijg je je output? Soms hoor je enkel het apparaat (voice-driven MP3-players). Of je voelt het (gsm tril-alarm). Je ruikt het. Je ziet het, maar onbewust (Philips AmbiLight). Je maakt het mee. Er is een gigantische evolutie aan de gang. En waar gaan we heen? Een poging om dit te voorspellen!

Op naar een algemeen model

simple
We beginnen met het algemene model van een apparaat. Input, verwerking en output. Druk de knop van de boormachine in, en via verwerking draait de boor rond. Een hypothetisch schilderprogramma waarbij we enkel zwarte lijnen kunnen tekenen op een wit canvas hoort hier ook bij. NOOT: we hebben het hier enkel over de gebruikersinterface! Het programma op zich kan wel geheugen hebben, maar dat verandert niets aan ons model!

statemachine
Voegen we een paar geheugencellen toe, dan komen we bij de state machine. Het verkeerslicht. Dit is waar we momenteel staan met 99% van de gebruikersinterfaces. Een gebruiker voert een muisklik in, en op basis van de huidige state (in welk schermpje zitten we nu?) interpreteren we dit als een actie. Dit kan een output-commando zijn, of een interne verandering van status (een menu openen bijvoorbeeld).

Nu kunnen we heel goed de verschillende innovaties in CHI ordenen, in vakjes onderverdelen. Momenteel gebeurt er heel veel onderzoek op nieuwe input-manieren. Gecombineerd met handige output-manieren geeft dit leuke gebruikerservaringen op. Bijna elke CHI-innovatie heeft betrekking op input of output.

Een volgende stap kan zijn om input en output samen te nemen. Immers, in de echte wereld manipuleren we objecten. De versnellingsknuppel van een auto is input EN output; je verandert er versnellingen mee, maar je weet ook meteen in welke versnelling je zit! En dit is in grote mate gebeurd door de invoering van de muis-pointer. Nu heb je een hand in de virtuele wereld, waarmee je dingen kan verslepen, aanklikken, …

Maar we vergeten iets! Dat state-vakje mag ook wel wat aandacht krijgen. Laat ons eerst het begrip state uitbreiden naar de ruimere term geheugen. Nu kunnen we vanalles bijhouden. De eerste stap: statistieken! We moeten weten hoe de gebruiker onze interface gebruikt! En die daar dynamisch op aanpassen.

Hier zijn steeds heel kleine voorbeelden van, waar (gek genoeg) nooit drastisch op is verder gebouwd. Windows start-menu onthoudt welke programma’s het vaakst gestart worden, en zet die in een speciaal vakje.
In Left4Dead (een spel waarin teamwerk heel belangrijk is) wordt bijgehouden wat de gebruiker allemaal doet (teammates per ongeluk in brand steken, steeds voor zijn teammates in de weg lopen). Het tip-of-the-day systeem toont enkel de tips die nuttig zijn (pas steeds op met vuur, hurk als je vooraan loopt).
Maar waarom ziet mijn tekstverwerker niet automatisch dat ik de “hyperlink”-knop nooit gebruik? Haal hem dan weg en zet er een functie voor in de plaats die ik steeds via het menu moet gaan zoeken! De verbeteringen in dit domein kan ik zo opnoemen: start-menu met kleurtjes (enkel aandacht bij de dingen die ik vaak gebruik), de “Publish”-knop in wordpress laten knipperen als ik met mijn muis over alle menus links aan het gaan ben en nog nooit iets gepubliceerd heb, …

Conclusie

Om met de gigantische explosie van informatie om te gaan, zal onze interactie met informatie ook revolutionair moeten worden. CHI, Information management, gooi ons een reddingsboei! Anders zullen we verdrinken… Om deze revolutie bij te benen, zal CHI snel een harde wetenschap moeten worden waarin we grotere zaken kunnen doen dan de kleine stapjes die we nu maken.

Advertisements

One Response to “Een algemeen model voor gebruikersinterfaces”

  1. willemvkul Says:

    Ik ben ook voor exponentiële veranderingen tov kleine incrementele veranderingen.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s


%d bloggers like this: